آرشام پارسی در وبلاگ خود اینچنین نوشت :
یکی از دوستان در ارتباط با این کمپین از من سوال کرد و پس از یک تحقیق کوتاه نگرانی هایی برایم به وجود آمد که لازم دیدم با شما دوستان در میان بگذارم.
اول از همه با خانم نادره افشاری تماس گرفتم و این مسئله را با ایشان در میان گذاشتم. مشکل اینجاست که خانم افشاری هیچ توضیحی درباره ی کمپین ارائه نکرده اند و نگفته اند که چه برنامه ای دارند. و خوب جمع آوری اطلاعات و آدرس ایمیل دوستان دگرباش بدون بیان هیچ منظور و هدفی درست نیست.
مهم ترین سئوال این است که چه کسی می خواهد امنیت دگرباشانی که می خواهند در این کمپین شرکت کنند را تامین کند؟
اگر قرار بر این باشد که همجنسگرایان بیایند و بگویند که من یک همجنسگرا هستم، آیا به هیچ عنوان به عواقب این کار نیز فکر کرده ایم؟ این چنین حرکت های اجتماعی بسیار به جا و خوب می تواند باشد اما در کشورهایی که سایه ی شکنجه و مرگ بر سر دگرباشان نباشد.
آیا پیشنهاددهندگان این کمپین به این موضوع فکر کرده اند که اگر تنها و تنها یک نفر با شرکت در این کمپین و اعلام اینکه همجنسگراست مورد شناسایی رژیم و تحت خطر قرار گرفت چه می شود؟ آیا به افزایش آمار پناهجویان فکر کرده ند؟
من به هیچ عنوان معتقد نیستم که باید سکوت کنیم و پاسخ ندهیم و هر چه به سرمان آمد تحمل کنیم بلکه برعکس اهل فریاد زدن هستم اما هر چیزی راه و روش خاص خودش را دارد و از شیوه ی درستی باید انجام شود. گرفتن یک حق نباید باعث از بین بردن حق دیگری شود. خصوصا اگر بیم آن وجود داشته باشد که هدف بیشتر رسیدن به اهداف سیاسی باشد نه حقوق دگرباشان.
بنابراین تا زمانی که توضیحات واضح و روشنی از طرف خانم افشاری ارائه نشده است تماس گرفتن و منتشر کردن این اخبار را یک نگرانی خاص خود می دانم.
آرشام پارسی
پاسخ من :
صلاح مملکت خویش خسروان دانند.
همجنس گرایان در داخل ایران طبیعتا بسیار بسیار آگاه تر از وضعیت خود هستند و مطلع هستند که اوضاع از چه قرار است و چه کاری باید انجام شود و چه کار نباید انجام شود، ما انتظار پشتیبانی از خارج داریم نه اینکه ترمز ما باشند.
البته من از نگرانی و دلسوزی شما سپاسگذارم
..با آرشام عزیز موافقم..چون خانوم افشاری فقط طی یک تصمیم هیجانی یک ای-میل داده و هیچ برنامه ای ارائه نداده!..
یوسف
برنامه مشخص است
برنامه این است که عده ای (چه همجنس گرا چه غیر همجنس) در پشتیبانی از همجنس گرایان با امضاء یا شخصا مثلا نوشتن در صفحه فیس بوک یا هر راه دیگری به کنایه بگویند که ما همجنس گرا هستیم تا جادوگری آقا کدیور و سایر اجامر مانند ایشان خنثی شود و مشتی محکم بر دهان کسانی که می خواهند انسان ها را به دلایل مختلف از جمله گرایش جنسی به بالای دار ببرند خورده شود.
دگر فرا تر از این چه برنامه ای؟
حکومت که نمی خواهیم تشکیل دهیم! قانون که نمی خواهیم تغییر دهیم، این یک حرکت اعتراضی است که هدف و نتیجه و همه چیز آن خلاصه می شود در آنچه در بالا توضیح دادم.
[...] پيوند به منبع [...]
آقای پارسی راست می گه اینا این همه آدم رو که اومدن توی خیابون به شدت سرکوب کردند .
فکر می کنید از این ها بر نمی یاد که همجنس گرا ها رو به اسم دین و خدا زندان کنند و بکشند.
کسی قرار نیست به خیابان بیاد، اگر هم کسی بخواهد شخصا به خیابان بیاید خودش می داند چه کند.
این به خیابان آمدن های که ظاهرا همه را تحت تاثیر قرار داده فریب نظام اسلامی بود برای اینکه مخالفان را بی هدف (هدف درست) به خیابان بکشد و سرکوب کند.
واضح است که ما عاقل تر از این هستیم که دنبال رو چنین مسائلی باشیم.